این بار ،

 

    چنان خاک شدم

 

که نمی دانم از من چه بر خواهد خواست .

 

  سیاه پوشی مجنون

          

    شاید ، من ِ دوباره ام .

 

 اگر دیدیَش

 

   سلامم را این چنین برسانش :

              

            تو تکرار مردنی در من

             

  به حرمت مرگ ناب مکررم ،

                                          مجنونیت را تاب آور .

 

 

دلداده کویر

                               

 

 

من از قبیله ی گمشدگانم

 

            از نسل دربدران

 

کولی هایی که شبانه پی بوی آب رفتند

 

          و هیچ صبحی باز نیامدند

 

من دخت ِ سر راهی غربت زدگانم

 

     جامانده پای جنون بید

 

لیلی بی مجنون تمام صحراها

 

  دلداده ی کویر .

  

 تبارم را آب برد ،

 

  من ِ تفدیده را

 

           ذره ذره

 

             باد می بَرَد ،

 

             تا هزار گوشه ی کویر .

 

قسم به داغی که کویر هم دید

 

بر باد خواهم رفت

 

پی حیرانی عطر اجدادی ام .

 

 

 

 

 

 

 

کوچه

امشب دل هر دومان تنگ است

دلت را به دلم می سپاری؟

به اندازه فراخی لحظه اعتماد!

 

کنار پرچين سوخته

 

                 دختر

      

                     خاموش ايستاده است

 

  و دامن نازکش در باد

                        

                       تکان می خورد.

 

خدايا خدايا

 

      دختران نبايد خاموش بمانند

 

  هنگامی که مردان

 

       نوميد و خسته

                

                     پير می شوند."

                                                             

                                                                                     احمد شاملو

                                  

                     دیدی!

                                     

             من باز هم حواسم نبود

                               

                و تو چشمانت را

                       

               پیش من جا گذاشتی

 

 

 

 

این بار هم

که تاول پاهایم خشک شود

دوباره عاشقت می شوم

دوباره راه می افتم

دوباره گم می شوم

 

                           کیکاووس یاکیده