هیوا...

                دو فنجان چای ...

                    با خیال حضور تو ...

                        کنار پنجره رو به پاییز نخورده ماند ...

                       دو فنجان چای کنار پنجره رو به پاییز ...

                                                              نوش جان ِ باد...

 

                                                                                       بهنام صابری

 

مقبره الشعرای کرمان

 

 

نامت که می بارد :

نگاهم امتداد جاده را می ساید

سرانگشتم خاک را مزه مزه می کند

بوی غربت و دوری

حال غروبی که رفتی

 

 

تو !

"وگرنه من همان خاکم که هستم."